1914 கோடைக்காலத்தில் ஐரோப்பாவின் பல நகரங்களில் இளைஞர்கள் உற்சாகத்துடன் ராணுவத்தில் சேர்ந்தனர். "கிறிஸ்துமஸுக்குள் வீடு திரும்பிவிடுவோம்" என்று பலர் நம்பினர். ஆனால் அந்தப் போர் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு மேல் நீடித்தது; நான்கு பேரரசுகளை வீழ்த்தியது; உலக வரைபடத்தையே மாற்றியது. அன்று அது "மாபெரும் போர்" என்று அழைக்கப்பட்டது. இன்று நாம் அதை முதல் உலகப் போர் என்கிறோம்.
வெடிமருந்துக் கிடங்காக இருந்த ஐரோப்பா
போருக்கு ஒரே காரணம் இல்லை. வரலாற்றாசிரியர்கள் பல ஆண்டுகளாகக் குவிந்த பதற்றங்களைச் சுட்டுகின்றனர்:
- கூட்டணிகள்: ஜெர்மனி, ஆஸ்திரியா-ஹங்கேரி ஒருபுறம்; பிரான்ஸ், ரஷ்யா, பிரிட்டன் மறுபுறம். ஒரு நாடு போரில் இறங்கினால் மற்றவை இழுக்கப்படும் நிலை
- ஆயுதப் போட்டி: குறிப்பாக பிரிட்டனுக்கும் ஜெர்மனிக்கும் இடையிலான கடற்படைப் போட்டி
- தேசியவாதம்: பால்கன் பகுதியில் ஸ்லாவிய மக்களின் விடுதலை விருப்பம்; பெரும் வல்லரசுகளின் போட்டி
- காலனி ஆதிக்கப் போட்டி: ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா பகுதிகளில் செல்வாக்குக்கான போராட்டம்
சரயேவோவில் ஒலித்த துப்பாக்கிச் சத்தம்
1914 ஜூன் 28 அன்று, ஆஸ்திரியா-ஹங்கேரியின் வாரிசு இளவரசர் ஃபிரான்ஸ் ஃபெர்டினாண்டும் அவரது மனைவி சோஃபியும் போஸ்னியாவின் சரயேவோ நகரில் கவ்ரிலோ பிரின்சிப் என்ற இளம் போஸ்னிய செர்பிய தேசியவாதியால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். ஆஸ்திரியா-ஹங்கேரி செர்பியாவைக் குற்றம் சாட்டி ஜூலை 28 அன்று போர் அறிவித்தது. அடுத்த ஒரு வாரத்தில் கூட்டணிச் சங்கிலி இயங்கியது: ரஷ்யா செர்பியாவுக்கு ஆதரவாகப் படைகளைத் திரட்டியது; ஜெர்மனி ரஷ்யாவுக்கும் பிரான்சுக்கும் எதிராகப் போர் அறிவித்தது; நடுநிலை நாடான பெல்ஜியம் வழியாக ஜெர்மன் படைகள் நுழைந்ததும் பிரிட்டன் போரில் இறங்கியது. பின்னர் ஓட்டோமான் பேரரசும் பல்கேரியாவும் ஜெர்மனியின் பக்கமும், ஜப்பான், இத்தாலி போன்றவை எதிர்ப் பக்கமும் சேர்ந்தன.
அகழிப் போரின் நரகம்
விரைவான வெற்றிக்கான ஜெர்மனியின் திட்டம், 1914 செப்டம்பரில் பாரிஸுக்கு அருகே நடந்த மார்ன் போரில் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது. அதன் பிறகு மேற்குப் போர்முனையில், பெல்ஜியக் கடற்கரை முதல் சுவிட்சர்லாந்து எல்லை வரை நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் நீளத்துக்கு இரு தரப்பும் அகழிகள் தோண்டி எதிரெதிரே நின்றன. இடையே இருந்த "யாருமற்ற நிலம்" முள்வேலிகளும் குண்டுப் பள்ளங்களும் நிறைந்தது. சேறு, எலிகள், நோய்கள் நிறைந்த அகழிகளில் வீரர்கள் மாதக்கணக்கில் வாழ்ந்தனர்.
1916-இல் நடந்த வெர்தூன், சோம் போன்ற போர்கள் மாதக்கணக்கில் நீடித்தன; சில கிலோமீட்டர் நிலத்துக்காக லட்சக்கணக்கானோர் உயிரிழந்தனர் அல்லது காயமடைந்தனர். இயந்திரத் துப்பாக்கிகள், பீரங்கிகள், நச்சு வாயு, முதன்முறையாகப் போர்க்களத்தில் இறங்கிய டாங்கிகள், போர் விமானங்கள், நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் எனத் தொழில்நுட்பம் போரை முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்குக் கொடியதாக்கியது. கிழக்கு ஐரோப்பா, கல்லிபோலி, மத்தியக் கிழக்கு, ஆப்பிரிக்கா எனப் போர் பல கண்டங்களுக்குப் பரவியது.
வீட்டு முனையும் "முழுமையான போர்"ம்
இது போர்க்களத்தில் மட்டும் நடந்த போர் அல்ல. நாடுகள் தங்கள் முழுப் பொருளாதாரத்தையும் போருக்காகத் திருப்பின. ஆண்கள் போர்முனைக்குச் சென்றதால், லட்சக்கணக்கான பெண்கள் வெடிமருந்துத் தொழிற்சாலைகள், போக்குவரத்து, விவசாயம், அலுவலகங்களில் பணியாற்றினர். உணவுப் பங்கீடு, அரசுப் பரப்புரை, தணிக்கை ஆகியவை அன்றாட வாழ்க்கையின் பகுதியாகின. போருக்குப் பின் பல நாடுகளில் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை கிடைத்ததற்கு இந்த அனுபவமும் ஒரு காரணமாகச் சுட்டப்படுகிறது.
அமெரிக்காவின் வருகையும் போரின் முடிவும்
தொடக்கத்தில் நடுநிலை வகித்த அமெரிக்கா, ஜெர்மனியின் கட்டுப்பாடற்ற நீர்மூழ்கிப் போர் (1915-இல் "லூசிடானியா" கப்பல் மூழ்கடிக்கப்பட்டது உட்பட), மெக்ஸிகோவைத் தன் பக்கம் இழுக்க ஜெர்மனி முயன்றதை வெளிப்படுத்திய "ஸிம்மர்மேன் தந்தி" ஆகியவற்றால் 1917 ஏப்ரலில் போரில் இறங்கியது. அதே ஆண்டு புரட்சியால் உலுக்கப்பட்ட ரஷ்யா, 1918-இல் போரிலிருந்து விலகியது. 1918 வசந்தத்தில் ஜெர்மனி இறுதித் தாக்குதலை நடத்தியது; ஆனால் புதிய அமெரிக்கப் படைகளின் வலிமையுடன் நேச நாடுகள் எதிர்த்தாக்குதல் நடத்தின. சோர்வும் பசியும் உள்நாட்டுக் கலகமும் ஜெர்மனியை முடக்கின. 1918 நவம்பர் 11 காலை 11 மணிக்கு போர் நிறுத்த ஒப்பந்தம் அமலுக்கு வந்தது.
மனித இழப்பு
இந்தப் போரில் வீரர்களும் பொதுமக்களும் சேர்த்து சுமார் 1.6 கோடி (16 மில்லியன்) பேர் உயிரிழந்ததாக பிரிட்டனின் இம்பீரியல் போர் அருங்காட்சியகம் மதிப்பிடுகிறது; பிற மதிப்பீடுகள் இதைவிடக் குறைவாகவோ அதிகமாகவோ உள்ளன. இதில் சுமார் ஒரு கோடி பேர் வீரர்கள் எனப் பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது. காயமடைந்தோர் இன்னும் பல மடங்கு. போரின் இறுதியில் பரவிய "ஸ்பானிஷ் ஃப்ளூ" தொற்றுநோய் உலகெங்கும் மேலும் பல கோடிப் பேரின் உயிரைப் பறித்ததாக மதிப்பிடப்படுகிறது; அதன் சரியான எண்ணிக்கை இன்றும் உறுதியாகத் தெரியவில்லை.
அமைதியின்மையை விதைத்த அமைதி
1919 ஜூன் 28 அன்று, சரயேவோ கொலையின் ஐந்தாவது ஆண்டு நிறைவு நாளில், வெர்சாய் அரண்மனையில் ஜெர்மனியுடன் அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. ஜெர்மனி போருக்கான பொறுப்பை ஏற்கவும், நிலப்பரப்பை இழக்கவும், பெரும் இழப்பீடு செலுத்தவும் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது. ஜெர்மன், ஆஸ்திரிய-ஹங்கேரிய, ரஷ்ய, ஓட்டோமான் பேரரசுகள் சிதைந்து, போலந்து, செக்கோஸ்லோவாக்கியா, யூகோஸ்லாவியா போன்ற புதிய நாடுகள் உருவாகின. உலக அமைதியைக் காக்க "நாடுகளின் சங்கம்" (League of Nations) அமைக்கப்பட்டது. ஆனால் வெர்சாய் ஒப்பந்தம் ஜெர்மனியில் விதைத்த கசப்பும் அவமான உணர்வும், இருபது ஆண்டுகளுக்குள் இன்னொரு, இன்னும் பெரிய உலகப் போருக்கான களத்தை அமைத்ததாகப் பல வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.
