"சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம்." இன்று உலகின் பல அரசியலமைப்புகளில் எதிரொலிக்கும் இந்த முழக்கம், 1789-ல் பிரான்சில் வெடித்த புரட்சியிலிருந்து பிறந்தது. ஆயிரம் ஆண்டு பழமையான மன்னராட்சியைச் சில ஆண்டுகளில் தூக்கியெறிந்து, ஐரோப்பாவின் அரசியல் வரைபடத்தையே மாற்றிய பிரெஞ்சுப் புரட்சி, நம்பிக்கையும் இரத்தமும் கலந்த ஒரு நீண்ட அத்தியாயம்.
புரட்சிக்கு முன்: மூன்று "எஸ்டேட்டுகள்"
அன்றைய பிரெஞ்சு சமூகம் மூன்று பிரிவுகளாக இருந்தது: மதகுருமார் (முதல் எஸ்டேட்), பிரபுக்கள் (இரண்டாம் எஸ்டேட்), மீதமுள்ள 95 சதவீதத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்களான வணிகர்கள், வழக்கறிஞர்கள், கைவினைஞர்கள், விவசாயிகள் (மூன்றாம் எஸ்டேட்). வரிச் சுமையின் பெரும்பகுதியைச் சுமந்தவர்கள் மூன்றாம் பிரிவினரே. அமெரிக்கச் சுதந்திரப் போருக்கு பிரான்ஸ் அளித்த உதவி உள்ளிட்ட போர்ச் செலவுகளால் அரசு திவாலின் விளிம்பில் நின்றது. 1788-ன் மோசமான அறுவடை ரொட்டி விலையை உச்சத்துக்குத் தள்ளியது. அதே நேரம் வோல்டேர், ரூசோ, மான்டெஸ்க்யூ போன்ற அறிவொளிச் சிந்தனையாளர்களின் கருத்துகள் படித்த மக்களிடையே பரவியிருந்தன.
1789: ஒரு ஆண்டில் உலகம் மாறியது
- மே 5: 175 ஆண்டுகளில் முதன்முறையாக, பதினாறாம் லூயி மன்னர் வெர்சாயில் "எஸ்டேட்ஸ்-ஜெனரல்" சபையைக் கூட்டினார்.
- ஜூன் 17, 20: மூன்றாம் எஸ்டேட் பிரதிநிதிகள் தங்களை "தேசிய சபை" என்று அறிவித்தனர்; அரங்கம் பூட்டப்பட்டதால் அருகிலிருந்த டென்னிஸ் மைதானத்தில் கூடி, அரசியலமைப்பு எழுதும் வரை கலைய மாட்டோம் என்று சபதம் செய்தனர்.
- ஜூலை 14: பாரிஸ் மக்கள் பாஸ்டில் கோட்டைச் சிறையைத் தாக்கிக் கைப்பற்றினர். உள்ளே இருந்த கைதிகள் ஏழு பேர் மட்டுமே; ஆனால் அது மன்னரின் அடக்குமுறையின் சின்னம். இன்றும் இந்த நாள் பிரான்சின் தேசிய தினம்.
- ஆகஸ்ட் 4: நிலவுடைமைச் சலுகைகள் ஒழிக்கப்படுவதாகத் தேசிய சபை அறிவித்தது.
- ஆகஸ்ட் 26: "மனிதன் மற்றும் குடிமகனின் உரிமைகள் பிரகடனம்" வெளியானது: "மனிதர்கள் சுதந்திரமாகப் பிறந்து, உரிமைகளில் சமமாக இருக்கின்றனர்."
- அக்டோபர் 5–6: ரொட்டி கேட்டு ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் வெர்சாய்க்கு அணிவகுத்துச் சென்று, அரச குடும்பத்தை பாரிஸுக்கு அழைத்து வந்தனர்.
மன்னராட்சியின் முடிவு
1791 ஜூனில் அரச குடும்பம் மாறுவேடத்தில் நாட்டை விட்டுத் தப்ப முயன்றது; வரேன் நகரில் அடையாளம் காணப்பட்டுத் திருப்பி அழைத்து வரப்பட்டது. மன்னர் மீதான நம்பிக்கை சிதைந்தது. 1792 ஏப்ரலில் ஆஸ்திரியாவுடன் போர் மூண்டது. ஆகஸ்ட் 10 அன்று பாரிஸ் மக்கள் டுய்லரி அரண்மனையைத் தாக்கினர். செப்டம்பர் 1792-ல் மன்னராட்சி ஒழிக்கப்பட்டு பிரான்ஸ் குடியரசானது. "குடிமகன் லூயி கப்பே" என்று அழைக்கப்பட்ட மன்னர், தேசத்துரோகக் குற்றச்சாட்டில் 1793 ஜனவரி 21 அன்று கில்லட்டினில் தலை துண்டிக்கப்பட்டார். அரசி மேரி அன்டோனெட் அதே ஆண்டு அக்டோபர் 16 அன்று கொல்லப்பட்டார். "ரொட்டி இல்லையென்றால் கேக் சாப்பிடட்டும்" என்று அவர் சொன்னதாகப் பரவும் கதைக்கு நம்பகமான ஆதாரம் இல்லை என்பது பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்களின் கருத்து.
புரட்சி பரவிவிடுமோ என்று அஞ்சிய ஐரோப்பிய மன்னர்கள் பிரான்சுக்கு எதிராக அணிதிரண்டனர். 1792 செப்டம்பர் 20 அன்று வால்மியில் பிரெஞ்சுப் புரட்சிப் படை பிரஷ்யப் படையைத் தடுத்து நிறுத்தியது. 1793-ல் அறிவிக்கப்பட்ட "பெருந்திரள் படைசேர்ப்பு" (levée en masse) இளம் ஆண்கள் அனைவரையும் போருக்கு அழைத்தது; ஒரு முழு தேசமே ஆயுதம் ஏந்திய நவீன யுகப் போரின் தொடக்கம் அது.
பயங்கர ஆட்சி
வெளிநாட்டுப் படையெடுப்பு, உள்நாட்டுக் கலகங்கள், பசி என நெருக்கடிகள் சூழ்ந்தபோது, மாக்ஸிமிலியன் ரொபஸ்பியர் தலைமையிலான "பொதுப் பாதுகாப்புக் குழு" அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியது. 1793–94 "பயங்கர ஆட்சி" காலத்தில் சுமார் 17,000 பேர் அதிகாரபூர்வமாக மரண தண்டனை பெற்றனர் என்று மதிப்பிடப்படுகிறது; சிறைகளிலும் வாண்டே போன்ற பகுதிகளின் உள்நாட்டுப் போரிலும் இறந்தோர் எண்ணிக்கை இன்னும் பல மடங்கு அதிகம். இறுதியில் புரட்சி தன் சொந்தக் குழந்தைகளையே விழுங்கியது: 1794 ஜூலை 27 அன்று (தெர்மிடோர் 9) ரொபஸ்பியர் கைது செய்யப்பட்டு, மறுநாள் அவரும் கில்லட்டினுக்குப் பலியானார்.
புதிய உலகின் சோதனைகள்
புரட்சி பழைய உலகை உடைத்ததோடு புதிய கருத்துகளையும் சோதித்தது. மெட்ரிக் அளவை முறை உருவானது. தேவாலயத்தின் நிலங்கள் தேசியமயமாக்கப்பட்டன. 1794-ல், செயிண்ட்-டொமிங்கில் (இன்றைய ஹைட்டி) அடிமைகளின் எழுச்சியைத் தொடர்ந்து, பிரெஞ்சுக் குடியேற்றங்களில் அடிமைமுறை ஒழிக்கப்பட்டது (பின்னர் நெப்போலியன் 1802-ல் அதைப் பல இடங்களில் மீண்டும் கொண்டுவந்தார்). 1791-ல் ஒலிம்ப் து கூஜ் "பெண் மற்றும் பெண் குடிமகளின் உரிமைகள் பிரகடனம்" எழுதி, புரட்சியின் சமத்துவம் பெண்களுக்கும் வேண்டும் என்று கோரினார்; அவரும் 1793-ல் கில்லட்டினுக்குப் பலியானார். புதிய நாட்காட்டி, புதிய மாதப் பெயர்கள், "குடிமகன்" என்ற பொதுவான விளிப்பு எனப் புரட்சி அன்றாட வாழ்க்கையையும் மாற்ற முயன்றது.
முடிவும் மரபும்
1795-ல் ஐந்து பேர் கொண்ட "டைரக்டரி" ஆட்சி அமைந்தது; ஊழலும் நிலையின்மையும் தொடர்ந்தன. 1799 நவம்பர் 9 அன்று (ப்ரூமேர் 18) இளம் தளபதி நெப்போலியன் போனபார்ட் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியதுடன் புரட்சியின் காலம் முடிவுக்கு வந்ததாகப் பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனாலும் மக்களின் இறையாண்மை, சட்டத்தின் முன் சமத்துவம், மதச்சார்பற்ற அரசு, தேசியவாதம் போன்ற கருத்துகள் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு ஐரோப்பாவின் புரட்சிகளுக்கும் லத்தீன் அமெரிக்க விடுதலைப் போராட்டங்களுக்கும் ஊக்கமளித்தன. "இடதுசாரி", "வலதுசாரி" என்ற அரசியல் சொற்கள்கூட, 1789 தேசிய சபையில் உறுப்பினர்கள் அமர்ந்த இடங்களிலிருந்துதான் பிறந்தன.
