உலகின் பல நாடாளுமன்றங்களும் அரசியலமைப்புச் சட்டங்களும் ஒரு புல்வெளியில் நடந்த பேச்சுவார்த்தையை நினைவுகூர்கின்றன. 1215 ஜூன் 15 அன்று, லண்டனுக்கு மேற்கே தேம்ஸ் நதிக்கரையில் உள்ள ரன்னிமீட் (Runnymede) என்ற இடத்தில், இங்கிலாந்து மன்னர் ஜான் தன் கலகக்காரப் பிரபுக்களின் கோரிக்கைகளை ஏற்று ஒரு சாசனத்துக்குத் தன் அரச முத்திரையை இட்டார். அதுவே பின்னாளில் "மாக்னா கார்ட்டா" (மகா சாசனம்) என்று புகழ்பெற்றது.
மன்னர் ஜான் ஏன் நெருக்கடியில் சிக்கினார்?
1199-ல் அரியணை ஏறிய ஜான், 1204-ல் பிரான்சிடம் நார்மண்டியை இழந்தார். இழந்த நிலங்களை மீட்கப் போர் நடத்த பிரபுக்களிடம் மீண்டும் மீண்டும் வரி வசூலித்தார். போப் மூன்றாம் இன்னசென்டுடன் ஏற்பட்ட மோதலால் இங்கிலாந்து தேவாலயங்களுக்குத் தடை (1208–13) விதிக்கப்பட்டது; 1209-ல் மன்னரே திருச்சபையிலிருந்து விலக்கப்பட்டார். 1214-ல் பூவின் (Bouvines) போரில் அவரது கூட்டணி தோற்றது. கொதித்தெழுந்த பிரபுக்கள் 1215 மே மாதம் லண்டனைக் கைப்பற்றினர். வேறு வழியில்லாமல் ஜான் பேச்சுவார்த்தைக்கு வந்தார்.
சாசனத்தில் என்ன இருந்தது?
மாக்னா கார்ட்டாவில் 63 பிரிவுகள் இருந்தன. பெரும்பாலானவை அன்றைய நிலவுடைமை உரிமைகள், வாரிசுக் கட்டணங்கள், காடுச் சட்டங்கள் போன்ற நடைமுறைச் சிக்கல்களைப் பற்றியவை. ஆனால் சில பிரிவுகள் காலத்தைத் தாண்டி நின்றன:
- பிரிவு 39: எந்த சுதந்திர மனிதனும் தன் சமமானவர்களின் சட்டப்படியான தீர்ப்பு அல்லது நாட்டின் சட்டம் இன்றி கைது செய்யப்படவோ, சொத்து பறிக்கப்படவோ கூடாது.
- பிரிவு 40: நீதியை யாருக்கும் விற்கவோ, மறுக்கவோ, தாமதிக்கவோ மாட்டோம்.
- பிரிவு 61: மன்னர் வாக்குறுதியை மீறினால் அவரைக் கட்டுப்படுத்த 25 பிரபுக்கள் கொண்ட குழு.
"மன்னரும் சட்டத்துக்குக் கட்டுப்பட்டவர்" என்ற எண்ணத்தை எழுத்தில் பதிவு செய்ததே இதன் உண்மையான புரட்சி. இருப்பினும் ஒரு உண்மையையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்: அன்று "சுதந்திர மனிதர்கள்" என்போர் மக்கள்தொகையில் ஒரு பகுதியினரே; நிலத்தோடு பிணைக்கப்பட்ட பெரும்பாலான விவசாயிகளுக்கு இந்த உரிமைகள் நேரடியாகக் கிடைக்கவில்லை.
தோல்வியில் தொடங்கிய வெற்றி
சுவாரசியமாக, 1215 சாசனம் சில வாரங்கள்கூட நீடிக்கவில்லை. ஜானின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க போப் இன்னசென்ட் அதே ஆண்டு ஆகஸ்டில் அதைச் செல்லாது என்று அறிவித்தார். உள்நாட்டுப் போர் (முதல் பிரபுக்கள் போர்) வெடித்தது. ஆனால் 1216 அக்டோபரில் ஜான் இறந்த பிறகு, சிறுவன் மன்னர் மூன்றாம் ஹென்றியின் காப்பாளர்கள் பிரபுக்களின் ஆதரவைப் பெற அதைத் திருத்தி 1216, 1217 ஆண்டுகளில் மீண்டும் வெளியிட்டனர். 1225-ல் வெளியான பதிப்பே நிலையான வடிவமாகி, பின்னர் 1297-ல் இங்கிலாந்தின் சட்டப் புத்தகத்தில் இடம்பெற்றது.
நாடாளுமன்றத்தை நோக்கிய பாதை
"பொது ஆலோசனையின்றி வரி இல்லை" என்ற கருத்து, மன்னர் பெரிய கூட்டங்களைக் கூட்ட வேண்டிய கட்டாயத்தை உருவாக்கியது. 1265-ல் சைமன் டி மான்ட்ஃபோர்ட் கூட்டிய சபையில் நகரங்களின் பிரதிநிதிகளும் அழைக்கப்பட்டனர்; இது ஆங்கில நாடாளுமன்றத்தின் முக்கிய முன்னோடியாகக் கருதப்படுகிறது. பதினேழாம் நூற்றாண்டில் மன்னர்களின் அதிகாரத்தை எதிர்த்த சட்ட வல்லுநர்கள் மாக்னா கார்ட்டாவை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தினர். 1628 உரிமை மனு, 1689 உரிமைகள் சட்டம் ஆகியவை அந்தப் பாரம்பரியத்தின் தொடர்ச்சி.
கடல் கடந்த தாக்கம்
அமெரிக்கக் குடியேற்றவாசிகள் தங்கள் உரிமைகளைக் கோரியபோது மாக்னா கார்ட்டாவை மேற்கோள் காட்டினர். அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் "முறையான சட்ட நடைமுறை" (due process) கோட்பாடு அதன் வேர்களில் இருந்து வளர்ந்தது. 1948 ஐ.நா. உலகளாவிய மனித உரிமைகள் பிரகடனத்தை எலினோர் ரூஸ்வெல்ட் "மனிதகுலம் முழுமைக்குமான மாக்னா கார்ட்டா" என்று வர்ணித்தார்.
காடுகளின் சாசனமும் சாமானியர்களும்
1217 மறுவெளியீட்டின்போது காடுகள் தொடர்பான பிரிவுகள் தனியாகப் பிரிக்கப்பட்டு "காடுகளின் சாசனம்" (Charter of the Forest) என்ற தனி ஆவணமாக வெளிவந்தன. அரச வேட்டைக்காடுகளில் விறகு சேகரிக்கவும், கால்நடைகளை மேய்க்கவும் சாதாரண மக்களுக்குச் சில உரிமைகளை அது மீட்டுத் தந்தது. இதனால்தான் "மகா சாசனம்" என்ற பெயர், சிறிய காடுகள் சாசனத்திலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்காக வழக்கில் வந்தது என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் விளக்குகின்றனர். பிரபுக்கள் முதன்மையாகத் தங்கள் சொந்த நலன்களுக்காகவே போராடினர் என்பது உண்மைதான்; ஆனால் அவர்கள் பயன்படுத்திய பொதுவான மொழி, பின்வந்த தலைமுறைகள் தங்களுக்கான உரிமைகளைக் கோர ஒரு கதவைத் திறந்துவிட்டது. 2015-ல் சாசனத்தின் 800-வது ஆண்டு நிறைவைக் கொண்டாட, நான்கு மூலப் பிரதிகளும் வரலாற்றில் முதன்முறையாக ஒரே இடத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன.
இன்று எங்கே இருக்கிறது?
1215 சாசனத்தின் நான்கு மூலப் பிரதிகள் இன்றும் உள்ளன: இரண்டு லண்டன் பிரிட்டிஷ் நூலகத்தில், ஒன்று லிங்கன் கதீட்ரலில், ஒன்று சாலிஸ்பரி கதீட்ரலில். இங்கிலாந்து சட்டத்தில் இன்றும் அமலில் உள்ள பிரிவுகள் மிகச் சிலவே (பொதுவாக மூன்று என்று குறிப்பிடப்படுகிறது). ஆனாலும் அதன் சின்னமான மதிப்பு குறையவில்லை.
ஒரு குறிப்பு: பிரபலமான ஓவியங்களில் ஜான் பேனாவால் "கையெழுத்திடுவது" போலக் காட்டப்பட்டாலும், உண்மையில் அரச முத்திரை இடப்பட்டதே நடைமுறை. மேலும் இறுதி வடிவம் சில நாட்கள் கழித்தே (ஜூன் 19 வாக்கில்) ஏற்கப்பட்டதாக வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.
எட்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன், தன் அதிகாரத்தைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள ஒரு மன்னர் செய்த அரைமனதான சமரசம், "ஆட்சியாளரும் சட்டத்துக்குக் கீழே" என்ற உலகளாவிய கொள்கையாக வளர்ந்தது. வரலாற்றின் மிகப்பெரிய முரண்களில் இதுவும் ஒன்று.
