இன்று உலகின் மிகப் பெரிய வல்லரசாக இருக்கும் அமெரிக்கா, இரண்டரை நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு அட்லாண்டிக் கரையோரம் இருந்த பதின்மூன்று பிரிட்டிஷ் காலனிகளின் தொகுப்பு மட்டுமே. "பிரதிநிதித்துவம் இல்லாமல் வரி இல்லை" என்ற ஒரு முழக்கம், உலகின் வலிமையான பேரரசுக்கு எதிரான போராக மாறி, ஒரு புதிய நாட்டைப் பிறப்பித்த கதை இது.
பதின்மூன்று காலனிகளும் பிரிட்டனும்
பதினேழாம், பதினெட்டாம் நூற்றாண்டுகளில் மசாசூசெட்ஸ் முதல் ஜார்ஜியா வரை பதின்மூன்று காலனிகள் உருவாகின. ஒவ்வொன்றுக்கும் சொந்தச் சட்டமன்றங்கள் இருந்தன; மக்கள் ஓரளவு சுயாட்சியைப் பழகியிருந்தனர். 1754 முதல் 1763 வரை வட அமெரிக்காவில் பிரான்சுக்கு எதிராக நடந்த போரில் பிரிட்டன் வென்றாலும், அதன் கருவூலம் கடனில் மூழ்கியது. அந்தச் செலவை ஈடுகட்டக் காலனிகள் மீதே வரி விதிக்க லண்டன் முடிவு செய்தது.
வரிகளும் கோபமும்
1765-இன் "ஸ்டாம்ப் சட்டம்" செய்தித்தாள்கள், சட்ட ஆவணங்கள், சீட்டுக்கட்டுகள் வரை எல்லாவற்றுக்கும் வரி விதித்தது. லண்டன் நாடாளுமன்றத்தில் தங்களுக்கு ஒரு பிரதிநிதி கூட இல்லாதபோது அது தங்கள் மீது வரி விதிப்பது அநீதி என்று காலனிவாசிகள் வாதிட்டனர். போராட்டங்களால் அந்தச் சட்டம் திரும்பப் பெறப்பட்டாலும், புதிய வரிகள் வந்துகொண்டே இருந்தன. 1770 மார்ச்சில் பாஸ்டனில் பிரிட்டிஷ் வீரர்கள் கூட்டத்தின் மீது சுட்டதில் ஐந்து பேர் இறந்தனர்; இது "பாஸ்டன் படுகொலை" என்று பரப்புரை செய்யப்பட்டது. 1773 டிசம்பரில், பூர்வகுடிகளைப் போல் வேடமிட்ட போராளிகள் பாஸ்டன் துறைமுகத்தில் நின்ற கப்பல்களிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான தேயிலைப் பெட்டிகளைக் கடலில் வீசினர். "பாஸ்டன் தேநீர் விருந்து" என்று புகழ்பெற்ற இந்த நிகழ்வுக்குப் பதிலடியாக, பிரிட்டன் கடுமையான தண்டனைச் சட்டங்களை விதித்தது. அது காலனிகளை மேலும் ஒன்றிணைத்தது.
முதல் துப்பாக்கிச் சத்தம்
1775 ஏப்ரல் 19 அன்று, மசாசூசெட்ஸின் லெக்ஸிங்டன், கான்கார்ட் ஆகிய ஊர்களில் காலனிப் போராளிகளின் ஆயுதக் கிடங்குகளைக் கைப்பற்ற வந்த பிரிட்டிஷ் படைகளுடன் உள்ளூர் "மினிட்மென்" வீரர்கள் மோதினர். போர் தொடங்கியது. அதே ஆண்டு கூடிய இரண்டாவது கண்டக் காங்கிரஸ், வர்ஜீனியாவைச் சேர்ந்த ஜார்ஜ் வாஷிங்டனைக் கண்டப் படையின் தளபதியாக நியமித்தது.
இந்தப் போர் பிரிட்டனுக்கும் காலனிகளுக்கும் இடையிலான மோதல் மட்டுமல்ல; காலனிச் சமூகத்தையே பிளவுபடுத்திய உள்நாட்டுப் போராட்டமும் கூட. "பேட்ரியட்" எனப்பட்ட சுதந்திர ஆதரவாளர்களுக்கு எதிராக, மன்னருக்கு விசுவாசமாக இருந்த "லாயலிஸ்ட்"களும் கணிசமாக இருந்தனர். பலர் எந்தப் பக்கமும் சேராமல் நடுநிலை வகித்தனர். போருக்குப் பின் பல்லாயிரக்கணக்கான விசுவாசிகள் கனடா போன்ற பிரிட்டிஷ் பகுதிகளுக்குக் குடிபெயர்ந்தனர்.
சுதந்திரப் பிரகடனம்
1776 தொடக்கத்தில் தாமஸ் பெய்ன் எழுதிய "காமன் சென்ஸ்" என்ற சிறு நூல், மன்னராட்சியிலிருந்து முழுமையாகப் பிரிவதே ஒரே வழி என்று எளிய மொழியில் வாதிட்டு லட்சக்கணக்கானோரைச் சென்றடைந்தது. 1776 ஜூலை 4 அன்று பிலடெல்பியாவில் காங்கிரஸ், பெரும்பாலும் தாமஸ் ஜெபர்சன் வரைந்த சுதந்திரப் பிரகடனத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. "எல்லா மனிதர்களும் சமமாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளனர்; வாழ்வு, சுதந்திரம், மகிழ்ச்சியைத் தேடுதல் ஆகியவை அவர்களின் பறிக்க முடியாத உரிமைகள்" என்ற அதன் வரிகள் உலக அரசியல் சிந்தனையில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. இருப்பினும் அந்த வரிகளை எழுதியவர்களில் பலர் அடிமைகளை வைத்திருந்தனர் என்ற முரண்பாடு, அமெரிக்க வரலாற்றில் நீண்ட காலம் நீடித்தது.
போரின் திருப்புமுனைகள்
தொடக்கத்தில் பயிற்சியும் ஆயுதமும் குறைந்த கண்டப் படை பல தோல்விகளைச் சந்தித்தது. ஆனால் சில நிகழ்வுகள் போரின் போக்கை மாற்றின:
- சரடோகா (1777): ஒரு முழு பிரிட்டிஷ் படை சரணடைந்தது; இந்த வெற்றி பிரான்சை அமெரிக்காவின் பக்கம் கொண்டு வந்தது
- வேலி ஃபோர்ஜ் (1777–78): கடும் குளிர்காலத்தில் பசியையும் நோயையும் தாங்கிய படை, பிரஷ்ய அதிகாரி வான் ஸ்டூபனின் பயிற்சியில் ஒழுங்கான ராணுவமாக மாறியது
- பிரெஞ்சுக் கூட்டணி (1778): பணம், ஆயுதங்கள், படைகள், முக்கியமாகக் கடற்படை உதவி கிடைத்தது; பின்னர் ஸ்பெயினும் பிரிட்டனுக்கு எதிராகப் போரில் இறங்கியது
- யார்க்டவுன் (1781): அமெரிக்க, பிரெஞ்சுப் படைகள் தரையிலும், பிரெஞ்சுக் கடற்படை கடலிலும் முற்றுகையிட, அக்டோபர் 19 அன்று ஜெனரல் கார்ன்வாலிஸின் படை சரணடைந்தது
சுதந்திரமும் புதிய அரசியலமைப்பும்
யார்க்டவுனுக்குப் பிறகு போர் நடைமுறையில் முடிந்தது. 1783 செப்டம்பர் 3 அன்று கையெழுத்தான பாரிஸ் ஒப்பந்தம் மூலம் பிரிட்டன் அமெரிக்காவின் சுதந்திரத்தை முறையாக அங்கீகரித்தது. தொடக்கத்தில் இருந்த "கூட்டமைப்பு விதிகள்" மைய அரசை மிகவும் பலவீனமாக வைத்திருந்ததால், 1787-இல் பிலடெல்பியாவில் புதிய அரசியலமைப்பு வரையப்பட்டது. அதிகாரப் பிரிவினை, கூட்டாட்சி, பின்னர் சேர்க்கப்பட்ட உரிமைகள் மசோதா ஆகியவை அதன் அடித்தளம். 1789-இல் ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் நாட்டின் முதல் அதிபரானார்.
உலகுக்கு ஒரு முன்மாதிரி
அமெரிக்கப் புரட்சி, ஒரு காலனி பேரரசுக்கு எதிராகப் போராடி வென்று குடியரசை நிறுவ முடியும் என்பதை உலகுக்குக் காட்டியது. சில ஆண்டுகளிலேயே வெடித்த பிரெஞ்சுப் புரட்சியும், பின்னர் லத்தீன் அமெரிக்க விடுதலை இயக்கங்களும் அதிலிருந்து உத்வேகம் பெற்றன. ஆனால் அந்தச் சுதந்திரம் அனைவருக்கும் சமமாகக் கிடைக்கவில்லை. அடிமைகளாக இருந்த ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்கள், நிலத்தை இழந்த பூர்வகுடி மக்கள், வாக்குரிமை இல்லாத பெண்கள் ஆகியோர் "எல்லா மனிதர்களும் சமம்" என்ற வாக்குறுதியை நனவாக்கப் பல தலைமுறைகள் போராட வேண்டியிருந்தது.
